Flask - Nie tylko Bottle

W poprzednim wpisie pisałem o Bottle jako fajnym microframeworku dla Pythona. Jeszcze wczoraj zupełnie przypadkiem trafiłem na Flaska.

Na pierwszy rzut oka zniechęca mnie fakt, że zbudowany jest na WerkZeug. W drugim rzucie Flask wymaga ciut więcej kodu niż Bottle:

from flask import Flask
app = Flask(__name__)

@app.route("/")
def hello():
return "Hello World!"

if __name__ == "__main__":
app.run()

Jednak później jest już tylko lepiej. Dostępna funkcja url_for do budowania poprawnych linków - to strzał w dziesiątkę. Dokładnie to czego brakowało mi w Bottle.

Renderowanie szablonów odbywa się tutaj bardziej w stylu Pylons. Domyślnym mechanizmem jest Jinja2.

Dokumentacja Flaska wypada o niebo lepiej aniżeli konkurenta. W dokumentacji Bottle zdażają się działy mające status todo. Tutaj nie znajdziemy nic podobnego.

Na koniec dwie rzeczy, które pozytywnie mnie zaskoczyły we Flask. Wsparcie dla Flash Messages oraz wbudowane loggery aplikacji.

Bottle i ZODB w jednym stali domu ...

... o swojej genialności nie mówiąc nikomu.

Wybory w Kręgu Harcerstwa Starszego Matrix - napisanie prostej ankiety. W końcu okazja, aby przećwiczyć coś nowego. Tym razem ZODB i Bottle.

Bottle wydaje się nadal rozwijany oraz w jakiś sposób subiektywnie "lepszy" niż Bobo. Posiada prosty wbudowany system szablonów. Bazuje on na założeniu, że szablony znajdują się w katalogu "views" dzięki czemu unikamy potrzeby konfiguracji (jak w Rails - convention over configuration).

W obu frameworkach brakuje mi jakiejś funkcji, która generowałaby poprawne linki - chociaż niby co to za problem zrobić sobie jednolinijkową funkcję do tego. Może tyle na temat micro-frameworków. Czas o ZODB.

O ZODB usłyszałem od mojego przyjaciela, który pracuje od jakiegoś już czasu w Plone i jest tym CM/F/S em zafascynowany. Kiedyś wracając z kina powiedział "No przypisujesz sobie jak chcesz atrybuty/klucze do obiektu i jest". Brzmiało obiecująco jednak nie okazało się tak piękne.

Plone robi bardzo dużo za nas. Pierwsze - nie wystarczy przypisać. ZODB jest bazą transakcyjną i nasze działania wymagają commitowania. Najprostsza sytuacja wygląda tak:

import transaction

#
# Tutaj sobie zmieniasz
#

transaction.commit()

Kolejna sprawa, dojście do której zajęło mi sporo czasu - ZODB wychwytuje zmiany tylko elementów korzenia. Tak więc:

# W bazie danych mamy taką strukturę:
# root.osoby = [{'id': 1, 'imie': 'Jan'}, {'id': 2, 'imie': 'Katarzyna'}]

# Łączysz się z bazą danych

root.osoby[1]['imie'] = 'Kasia'
transaction.commit()

Nie zadziała ponieważ ZODB nie przeczesuje w głąb struktur danych w celu poszukiwania zmian. Musimy więc zrobić na przykład:

osoby = root.osoby
osoby[1]['imie'] = 'Kasia'
root.osoby = osoby
transaction.commit()

Co odniesie skutek. Jak więc widać ZODB jest znacznie fajniejszy w Plone niż poza nim choć nadal jest fajny :)

Umarł król niech żyje król

Pisałem swojego czasu o tym jak zauroczyła mnie swoją prostotą Sinatra o Werkzeug jako analogicznym rozwiązaniu dla Pythona. Dzisiaj przyszło mi wrócić do pewnego skryptu WSGI i zacząć mocno go przerabiać. Jedna metoda wystawiona na zewnątrz z użyciem Werkzeug z wykorzystaniem kilku funkcji pomocniczych.

Dzisiaj, kiedy przyszło mi dopisać do tego kilka dodatkowych metod znajdujących się pod innymi adresami i wysłanie formularza nie wytrzymałem. Werkzeug wymagała ode mnie wklepania masy kodu do mapowania URLi, potem napisania obsługi w application, do tego dokumentacja nie odpowiedziała mi na pytanie jak wystawić metodę tylko jako GET :| Poddałem się. Ta sytuacja skłoniła mnie do poszukiwań nowej Sinatry dla Pythona.

Tak trafiłem na framework Bobo. Jestem po prostu zauroczony! Banalne, proste dekoratory (jak w Sinatra) - kilka metod, nic wyszukanego. Gdyby ktoś był ciekaw jak podpiąć do mod_wsgi polecam artykuł na blogu Grahama Dumpletona "Using bobo on top of mod_wsgi". Krótko mówiąc - umarł król niech żyje król.

Werkzeug stał się w moich oczach krową i wyleciał z sektora, w którym miał być najlepszym. Teraz to takie Django w wydaniu zrób to sam. Czyli moim zdaniem - bez sensu. Bobo jest troszkę magiczne, ale ten rodzaj magii w Pythonie jest dla mnie nie tylko akceptowalny, ale nawet pożądany. Polecam wszystkim, którzy szukają wygodnego micro frameworka dla Pythona.